رشته علوم ارتباطات اجتماعى در ایران مدیون خراسانى‏هاست. دکتر کاظم معتمدنژاد، دکتر مجید تهرانیان، دکتر هادى خانیکى، دکتر مهدى محسنیان‏راد، دکتر یونس شکرخواه، حسین قندى، احمد توکلى و شمارى دیگر که مدرس این رشته‏اند، همه خراسانى‏اند. دوستانى که از چگونگى آموزش ارتباطات و روزنامه ‏نگارى در ایران آگاهى دارند همگى بر این باورند که در هویت‏بخشى به این رشته و روشن نگاه داشتن مشعل ارتباطات در ایران نقش دکتر کاظم معتمدنژاد بى‏بدیل است و روزنامه‏نگاران دانش‏آموخته همواره وامدار اویند.(ادامه)

ظاهراْ چند روزی است ابرار اقتصادی از جلد خود PDF درآمده و تبدیل به یک نشریه تمام الکترونیک شده.(نسخه الکترونیک)
این تصمیم مدیران ابرار را به فال نیک می‌گیرم و شما را دعوت می‌کنم به خواندن صحبت‌های دکتر جلالی درخصوص پارازیت‌های ماهواره‌ای در شماره اخیر ابرار اقتصادی:
«دکتر علی اکبر جلالی قائم مقام پژوهشکده الکترونیک دانشگاه علم و صنعت در گفت و گو با ایسنا با بیان این مطلب درباره ارسال پارازیت های ماهواره ای و شدت یافتن آن در روزهای اخیر اظهار داشت : در این رابطه ما باید به دنبال راه حل‌های اساسی باشیم چرا که با پیشرفت تکنولوژی و ورود انواع سیستم‌های متنوع اعمال روش‌های محدودیت تا حدودی کوتاه‌مدت به نظر می رسد »(متن خبر...)

آی‌تی‌ایران –8 تیر – اولین سیستم هوشمند موبایل ارزان ایرانی برای ارسال پیام کوتاه SMS مجانی به تلفن های همراه در داخل ایران راه اندازی شد.
به گزارش خبرنگار ما این سیستم که Net sms نام دارد و توسط تیم فنی شرکت کاریارارقام تولید شده است، حتی این امکان را به کاربران می‌دهد که از طریق یاهو مسنجر و با اضافه کردن آی دی parssms پیام خود را به یک تلفن همراه در داخل کشور بفرستند.(ادامه...)

می‌خواستم به خواندن مصاحبه دکتر کمالی با کتاب هفته دعوت‌تان کنم اما ظاهراْ این سایت خیال هفته خیال به‌روز شدن ندارد.
حالا همان تصویر صفحه اول را داشته باشید. اگر تا شب خبری نشد خودم یک‌چیزهایی برایتان تعریف می‌کنم.
****
«یکى از مشکلاتى که جهانى‏سازى به وجود آورده است، ناتوانى در همراهى با مسائل روز و سرعت تحولات است، مثلاً یک کتاب از وقتى که نوشته مى‏شود تا هنگام توزیع حداقل دو سالى زمان مى‏برد. بنابراین از زمان نوشته شدن یک کتاب تا انتشار آن خیلى مباحث تغییر مى‏کند. بنابراین من سعى کردم تا از طریق اینترنت تا حدى این مشکل را برطرف کنم. براى این کار و در مرحله اول به فکر راه‏اندازى سایت کتابخانه الکترونیک (Global Media Monitor) افتادم.»(مصاحبه دکتر کمالی با کتاب هفته)

بالاخره تیتر آخر برای همشهری جهان رقم خورد و ما از ضمیمه‌ای خواندنی‌تر از اصل محروم شدیم.
«شماره امروز این ضمیمه تیتر آخر، عکس آخر و نگاه آخری است که ما از این روزن به جهان می کنیم. همشهری جهان بدون هیاهو منتشر شد. شماره اول آن نه اسم داشت و نه شماره و نه حتی سرمقاله ای که در باب ضرورت وجود آن به اقامه دلیل و برهان بپردازد. از آغاز در باب پایان صحبت کردیم به گونه ای که به روزنامه «پایان ها» شهرت یافتیم: پایان سوسیالیسم، پایان سروشیسم، پایان تاریخ، پایان اصلاح و اینک پایان همشهری جهان. بی نام و نشان و دلیل و برهان منتشر نشدنمان اما علت داشت و آن هراس از سوءتفاهم بود. سوءتفاهم با اولیای امور و سوءتفاهم با دوستان و همکاران. از هرگونه تبلیغی پرهیز کردیم. تولدمان را تبریک نگفتند و شاید کسی اصلاً متوجه تولد جهان نشد. ما در سکوت به دنیا آمدیم. سکوتمان بی سابقه نبوده...»(ادامه)
همشهری و بخصوص ضمیمه خواندنی‌اش در خلأ زندگی نکردند و اگرچه وقتی از یک استاد ارتباطات که نقش برجسته‌ای در مدیریت مراکز آموزش روزنامه‌نگاری دارد درباره ضمیمه همشهری پرسیده بودند خواسته‌بود تا چند نسخه از آن را برایش ارسال کنند تا درباره آن نظر دهد اما همشهری دو هیچ‌وقت از چشم تیزبین صاحب‌نظران و خوانندگان دور نبود.
به هرحال این چشمان تیزبین همواره تحریریه خوب همشهری دو را به هرجا پر بکشند دنبال می‌کند.
اجازه‌دهید این طور تمام کنم. خواننده خوبی برای من نوشته بود:«دوست ارتباطاتی من! همشهری حاصل زحمات تحریریه خوب خود طی چند سال قبل را با خود کوله میکند و می‌برد. این دیگرانند که باید نگران بالا بردن تیراژ خود باشند»

به وبلاگ دنیای کامپیوتر و ارتباطات سرزده‌اید تا از تصمیم آنها مبنی برگفتگو با وبلاگ‌نویس‌های مطرح دنیا با هدف بررسی دقیق و جدی‌تر وبلاگ‌ها آشنا شوید.

ساختمان‌های بلندمرتبه، خیابان‌های شلوغ، کوچه‌های عریض، مجتمع‌های چند طبقه، چند ده طبقه با واحد‌های بسیار.
من اینجا هستم توی شهر گیج، توی خیابان‌هایی که همیشه خدا سایه‌ای از آن ساختمان‌های بلندمرتبه را بر شانه دارند.
خیابان‌هایی که هیچ وقت خدا رنگ طلایی خورشید را به خود نمی‌گیرند. خیابان‌هایی که نمی‌شود در امتداد آنها رد طلوع و غروب را گرفت و به یک لحظه شادی کوچک دلخوش بود.
خیابان های ماشینی که امتداد زندگی ماشینی ما هستند. ما که چنان در شتاب زندگی گرفتار آمده‌ایم که فرصت برای نگاه به حال خود نداریم، گذشته و آینده پیشکش.
من اما توی همین شهر کمی پایین‌تر زندگی می‌کنم.
خانه‌ام یک حیاط کوچک است با باغچه‌ای پرگل که دور تا دورش را پرچینی صمیمی و کوتاه پوشانده است.
همسایه‌های خوبی دارم که هر صبح و شام سر سفره هم می‌نشینیم و آنچه داریم با هم قسمت می‌کنیم.
خانه من یک وبلاگ کوچک است که پرچین کوچک آن مانع از ورود شما به داخل آن نیست.
حتم دارم که به اندازه نوشیدن یک قهوه برای شما جا دارد.
حتم دارم که....
به خانه من خوش آمدید.

صبحانه: وایرلس مجانی- یکهزار و پانصد ساکن کشور نائویی اولین ملتی در جهان هستند که به طور رایگان به اینترنت بی‌سیم دسترسی دارند. نائویی یک جزیره از مجمع‌الجزایر پلینزی در اقیانوس آرام است که 2400 کیلومتر با نیوزیلند فاصله دارد.

"اینترنت بزرگترین بنگاه اطلاعاتی دنیا در تاریخ بشر است هم‌زمان با دیجیتالی شدن عرصه اطلاعات، تعداد روزنامه‌ها هم کمتر شده است و اکثر آن‌ها روی اینترنت خواننده بیشتری پیدا کرده اند."
این‌ها بخشی از گفته‌های دکتر کمالی‌پور در گفتگو با کارگزار روابط‌عمومی‌است.
وی می‌افزاید:"روزنامه به شکل فعلی ماندگار است، اما در آینده تعداد صفحات کمتر می‌شود. خبرها کوتاه تر می‌شوند و اطلاعات از طریق وب‌سایت‌ها داده می‌شود اما روزنامه‌ها از بین نخواهد رفت. همچنان که وقتی به تاریخ ارتباطات نگاه می‌کنیم می‌بینیم که با ظهور تلویزیون، رادیو از بین نرفت و امروز همه رسانه‌ها در اینترنت ادغام شده‌اند که اگر این وسایل الکترونیکی نبودند ما امروز شاهد این مسیر جهانی شدن نبودیم."
به‌گفته کمالی‌پور با وجود این تغییرات در حال حاضر جوانان با این رسانه‌ها درگیر هستند اما انتظارات آن‌ها با بزرگسالان فرق می‌کند، بزرگسالان طبق عادت قدیمی روزنامه می‌خوانند اما جوانان گرایش بیشتر به سوی روزنامه‌های دیجیتالی دارند و این روند روی آینده تأثیر خواهد گذاشت و هم‌زمان با این عادات تنوع کانال‌های خبری و سطح انتظارات هم بیشتر می‌شود. امروزه در دنیا بسیاری از دانشگاه‌ها به آخرین سیستم‌های دیجیتالی مجهز شده‌اند و باید ما هم به فکر این تغییر الگوها باشیم.(بازخوانی...)

مدت ها بود بچه‌های همشهری دو یا همان لایی همشهری در بلاتکلیفی به سر می‌بردند.
با به قدرت رسیدن محافظه‌کار‌ها در شورای شهر تهران که نتیجه شرکت نکردن مردم در انتخابات شوراها بود همشهری هم بدون چک و چونه نصیب آنها شد.
امروز پنج شنبه بچه‌های همشهری دو برای آخرین روز به ساختمان آی‌تک می‌روند.
گویا روز یکشنبه هم تودیع عطریان‌فر است.
بی‌بی‌سی هم در این مورد یک گزارش کار کرده‌است
با عنوان همشهری هم از دست اصلاح طلبان رفت که بد نیست بخوانید.
مطالب مرتبط:
* از روزنامه "همشهری" تا "کوریه ره دلا سرا"
* سرنوشت روزنامه همشهری

دوست خوبم علی مزینانی در روابط‌عمومی کاربردی به نقل از کاربرد نظریه‌های ارتباطات نوشته:«وقتی مشکلی را مشکل ارتباطی می‌نامیم که اول : مشکل مذکور بر خاسته از فقدان ارتباط یا وجود نوع نادرستی از آن است. دوم : اینکه امکان برطرف کردن آن به کمک ارتباط وجود داشته باشد .
از نظر یک برنامه‌ریز ارتباطی سوال طبیعی این است که چگونه می توان مشکل مطرح شده را حل کرد . پاسخ یکی از موارد زیر است : 1- تنها با تلاش های ارتباطی 2- با استفاده از ارتباط در کنار ابزار های دیگر 3- فقط با ابزارهای دیگر .
به ندرت ارزیابی درستی از یک مشکل انجام می‌‌گیرد و اغلب اوقات راه حل های ارتباطی بدون تناسب با مشکل مطرح می‌شود...»
وی ادامه داده:«روابط عمومی ستاد مبارزه با مواد مخدر سیلک ها و پوسترها و پرده های تبلیغاتی زیادی نصب کرده که مخاطب اغلب؟ آنها معتادینی هستند . برای مثال یک شعر این بود: پدر ! ایکاش معتاد نبودی.
آیا واقعا مشکل اعتیاد یک مساله ارتباطی است که بتوان با تبلیغات گسترده آن را کاهش داد یا پیشگیری کرد ؟!»
می دانم با همین یک مثال که علی در وبلاگش آورده سؤالات زیادی در ذهن شما در مورد رویکرد برخی سازمان ها به تبلیغات ایجاد می‌شود و امیدوارم در سایه این تلاش های برخی از مدیران به بازسازی نگاه خود به روابط عمومی و تبلیغات بپردازند.
موضوعات مرتبط: تبلیغات کاری ظریف و تخصصی

حالا دیگر پس از گزارش رویتر و cnn در مورد وضعیت وبلاگ‌ها در ایران دوربین‌چا روی ایران زوم کرده‌اند.
دیروز توی وب‌گردی‌هایم در اینترنت به پایگاه اینترنتی Cyberpresseبرخوردم. در حوزه اینترنت اولین چیزی که به چشم من خورد گزارشی بود تحت عنوان Cybersexe در تهران.
تصور کنید وقتی تصادفاً در یک پایگاه فرانسوی‌زبان که احتمالاً اخبار چندانی را درباره ایران منتشر نمی‌کند به‌ناگهان با چنین گزارشی رو‌به‌رو می‌شوید، دیگر انتظار انعکاس این خبر در دیگر پایگاه‌های اینترنتی چنان دور از انتظار نیست.
آنچه در مورد حمایت از خودمان و تولید فکر به فارسی نوشتم، به این موضوع برمی‌گردد که ما وبلاگ‌نویس‌ها در خط مقدم تولید اندیشه به فارسی در اینترنت قرار داریم. حالا اگر خودمان نتوانیم از این موقعیت درست استفاده کنیم نباید انتظار چندانی از دیگران داشته‌باشیم.

به‌قول خود حسین امامی مختصر و مفید:

«۶۰٪ وبلاگ ها در ایران نوشته می‌شوند»

این یکی را دست به نقد داشته باشین تا بعد.

دکتر محسنیان جایی درباره وضعیت ایران در کهکشان‌های مک‌لوهان آورده ایرانی بسیار پیش از اینکه صنعت چاپ در اروپا پا بگیرد به ضرورت کوچ از کهکشان شفاهی به کهکشان گوتنبرگ پی برده بودند و دلیل آن هم وجود کتابخانه‌های متعدد سرشار از کتاب‌های دست‌نویس در آن دوره‌هاست.(نقل به مضمون)

حالا در عصر ارتباطات الکترونیک که کتاب‌های چاپی از عادت مطالعاتی ما جوان‌ترها رفته‌رفته حذف می‌شوند و جای خود را به‌ کتاب‌های الکترونیک می‌دهند کسانی پیدا شده‌اند تا در زمینه نسخ خطی به شما اطلاع‌رسانی کنند. رسانه‌هایی که جدا از کارکرد ارتباطی‌شان پیام‌های دیگری را برای من و تو مخاطب دارند. آنها تکه‌هایی از میراث و هویت ما هستند.

سه مطلب جدید را در کارگزار روابط‌عمومی بخوانید:
*بخش‌هایی از مصاحبه آقای باقریان با دکتر کمالی‌پور استاد برجسته ارتباطات
*«دهکده جهانی من دهکده جهانی تو» در معرفی آخرین آثار دکتر کمالی‌پور در حوزه ارتباطات
*و معرفی کتاب‌های «فرهنگ علوم خبری و خبرنگاری» اثر آقای مهاجری و «ارتباطات سنتی در ایران» اثر دکتر فرقانی خودمان.
دکتر فرقانی در کتاب اخیر به اهمیت وضرورت شناخت، ارتباطات سنتی سطوح وساختارهای ارتباط سنتی، بازشناسی برخی از ارتباط‌گران پیام‌ها و شیوه های ارتباطات سنتی و نقش شبکه ارتباطات سنتی دربرخی از جنبش‌های اجتماعی ایران پرداخته‌است.

کسانی که به من سر می‌زنند دو وبلاگ دیگر را در دستور کار خود قرار دهند.
یکی ارتباطات کاری از دوست خوبمان علی موسوی که البته یک اشکال دارد و اینکه آن را خیلی دیر به‌روز می‌کند و آن دیگر فرابلاگ که یک وبلاگ جمعی‌است که توسط چندتن از وبلاگ‌نویس‌ها اداره می‌شود و مطالبش عمدتاً گزیده‌ای از بلاگ‌گردی‌های آنهاست.

حتماْ در گشت‌و گذارهای این‌چند روزه در وبلاگ‌های فارسی چیزهایی درباره مقاله غیر مستند خبرنگار رویتر و انعکاس‌های آن خوانده‌اید که اگر نه می‌توانید همین الان به روابط‌عمومی مراجعه کنید.
حالا جمعی از وبلاگ‌نویس‌ّهای ایرانی که در واقع کارشان تولید فکر به زبان فارسی در اینترنت است در اعتراض به این مسئله نامه‌ای را به مدیران رویترز و cnn تدارک دیده اند.
پیشنهاد می کنم برای حمایت از تولید فکر به زبان فارسی و رد سوءاستفاده های به عمل آمده همین حالا این نامه را امضا کنید.

شما دانشجوی ارتباطات هستید؟ برای فوق‌لیسانس می‌خوانید؟ به سیر تحولات در حوزه ارتباطات علاقه‌مندید؟ می‌خواهید از آخرین اتفاقاتی که در حوزه ارتباطات و اطلاع‌رسانی می‌افتد سر درآورید؟
پاسخ مثبت به همه یا بخشی از این سؤال‌ها می‌تواند به این معنی باشد که لااقل هر روز یک‌بار دات را می‌بینید به آن سر می‌زنید یا چیزهایی درباره آن شنیده‌اید.
گاهی به من می‌گویند ارجاع‌های تو به استاد آن‌لاینت بیش از اندازه است.
می‌گویند همه آنها که به وبلاگ تو سر می‌زنند حتماْ یا قبل از آن به دات سر زده‌اند یا اینکه رفتن سر وقت دات را در دستور کار خود دارند.
می‌دانم اما دلم نمی‌آید وقتی یک مطلب تر و تازه و به‌قول قدیمی‌ها پر و پیمان در دات یا هر جای دیگر می‌بینم برای کسانی به‌ کافه‌سایبر می‌آیند لینک نگذارم. به‌هرحال شاید وبلاگ‌های ارتباطی این‌گونه وارد فضای همگرایی رسانه‌ای می‌شوند.
حالا این مقدمه طولانی برای دعوت از شما برای بازخوانی دو مطلب از دات بود.
یکی قسمت‌هایی از آخرین ترجمه یونس شکرخواه با عنوان «مفهوم همگرایی رسانه‌ای»
و دوم «تحول در زبان مطبوعات» کاری از رضا ولی‌زاده

شما جای مک‌لوهان نشسته بودید عکس و عکاسی را امتداد کدام‌یک از حواس آدمی می‌دانستید؟
جام‌جم(که تا امروز صبح در دسترس من نبود) خبری درج کرده از شکار درگیری‌های خیابانی توسط یک عکاس نابینا اهل لیتوانی.
درست شنیدید یک عکاس نابینا که با یک دوربین اتوماتیک به خیابان می‌رود و ...(ادامه)

***

شده به اینکه چطور برای وبلاگ خود مخاطب دست‌ و پا کنید فکر کرده باشید؟
تازه وقتی مخاطبان به سوی مجله الکترونیک شما هدایت شدند باید فکری برای حفظ آنها داشته باشید.
محمود بشاش در مقاله‌ای با عنوان «آنها چرا کلید Back را می فشارند؟» (که به‌لطف جابلسا در دسترس‌ماست) به بررسی دلایل گریز مخاطبان از سایت‌های اینترنتی پرداخته‌است.
«من به میزان زیادی وقت صرف گشتن در وب سایتها می کنم. این وب سایتها در رابطه با کار من و یا سایتهای عمومی است. به دنبال آخرین اخبار امنیتی در سایت مایکروسافت، بررسی یک محصول خاص و یا ارسال کارت تبریک. در برخی از این سایتها، به محض ورود، بنا به دلایلی، فورا کلید Back را می زنم و از آن سایت خارج می شوم. برخی دلایل که باعث این رفتار من می شود در زیر لیست شده اند...»
فکر می کنم بازخوانی این مطلب برای آنها که دغدغه مخاطب دارند مفید باشد.

راستی از کتاب هفته و جام‌جم‌آن‌لاین چه خبر؟
سایت کتاب هفته و جام‌جم آن‌لاین در یکی دو روز گذشته در دسترس نبود.

این خبر و لینک پِیوست آن را هم به نقل از روابط‌عمومی بخوانید:
«در یک سال اخیر وبلاگهای فارسی زبان در اینترنت رشد قابل ملاحظه و سریعی داشته اند. بطوریکه از تعداد 700 وبلاگ در اوایل سال 81 به بیش از 20000 وبلاگ در حال حاضر رسیده اند.
طبق آمار سرویسهای crawler هم اکنون بیش از20271 وبلاگ فارسی فعال روی سرویس دهنده پرشین بلاگ PersianBlog.com (اولین سرویس دهنده وبلاگ فارسی) قرار دارند که این تعداد روزبروز در حال افزایش است. هم اکنون وبلاگهای فارسی رتبه چهارم را در اینترنت از نظر تعداد کسب کرده اند. www.neominds.org»
راستی حسین امامی مجموعه خوبی را از ۱۶ مؤسسه معتبر روابط‌عمومی در انگلستان معرفی‌کرده‌است.

این یکی را می‌شد به‌نقل از دنیای‌اقتصاد یا آی‌تی‌ایران‌ بخوانید ولی برای آنکه انگیزه‌ای باشد برای سرزدن به سایت مرکز اطلاع رسانی و تکنولوژی اطلاعات اصفهان به آنجا لینک می‌کنم.
آی‌تی‌خبر می‌نویسد:«روزنامه‌ها و رسانه‌های کشور حالا توجه بیشتری به اینترنت نشان می‌دهند. پس از دوره‌ای که اینترنت همچون یک منبع محرمانه در اتاقی در بسته و با پیام <لطفا وارد نشوید> حالا نه تنها اینترنت در تحریریه‌ها جای خود را باز کرده و توجه به آن از کسب یکی دو اخبار گذشته است تنها طی یک دو ماه گذشته چند خبرگزاری فارسی روی اینترنت ایجاد شده و روزنامه‌های متعددی نیز تغییرات عمده‌ای در سایت‌های اینترنتی خود داده‌اند و در یک مورد نیز یک روزنامه برای نخستین بار کار به روزسازی سایت را زودتر و جدا از انتشار روزنامه انجام می‌دهد. از طرفی دیگر تنها طی یک سال گذشته به شکل گسترده‌ای سایت‌های اینترنتی هم ایجاد شده‌اند و اتفاقا بسیاری از آنها با درک نیاز اطلاعات تخصصی به شکلی باور نکردنی مورد استقبال نیز قرار گرفته‌اند...»(بازخوانی...)

انگار دست‌اندرکاران اینترنت بعد از فتح زمان و مکان و تسخیر فضا و اطلاعات شخصی کاربران تهاجم خود را به‌سوی زبان سمت داده‌اند.
آنها سعی دارند به‌ما بگویند که چه واژه‌هایی را در چه معنایی به‌کار ببریم و کدام را به‌کار نبریم.
«گوگل، جستجوگر اینترنتی، چنان مشهور شده که اکنون نام آن در زبان انگلیسی به صورت یک فعل درآمده و خیلی جاها در زبان عامیانه به مفهوم جستجو کردن به کار می رود. ولی چرا وکیلان گوگل، از این موضوع خرسند نیستند؟
در آمریکا واژه گوگل چنان جا افتاده که جوانان عبارت پیدا کردن دوست را به صورت google a boyfriend or grilfiriend بیان می کنند.
حتی در یکی از سریال های تلویزیونی پربیننده آمریکایی به نام ایی آر که در بریتانیا هم پخش می شود، در هفته گذشته از کلمه google برای پیدا کردن دوست استفاده شده بود
ین در حالی است که وکیلان این موسسه تلاش می کنند با کاربرد این واژه در زبان انگلیسی مقابله کنند...»
اما آیا آنها به همین‌قدر بسنده می‌کنند یا بعد از زبان نوبت حمله مردان تجارت به «فکر کردن» است؟
متن کامل خبر را به نقل از بی‌بی‌سی‌ در آی‌تی‌ایران بخوانید.

کفگیر روزنامه‌های کاغذی در ایران مدت‌هاست ته دیگ خورده تیراژ پر مخاطب‌ترین‌شان آنقدر ‏پایین است که آدم دلش می‌سوزد. این اتفاق در حالی افتاده که کنتور معدود نشریات الکترونیک ‏فارسی زبان عددهای اعجاب‌برانگیزی را نشان می‌دهد. معنی این اتفاق آن است که نشریات ‏الکترونیک توانسته‌اند مرجع جستجوی اخبار و اطلاعات در بین مخاطبانی باشند که دیگر محافظه‌کاری را در خبر بر نمی‌تابند. جالب اینجاست که هیچ کدام از این نشریات از پشتوانه علمی ‏برخوردار نیستند و همه به صورت کاملاْ غیر حرفه‌ای اداره می‌شوند (البته این غیر حرفه‌ای بودن ‏یکی از جذابیت‌های این نشریات است!) و حالا خبر می‌رسد در دانشکده در حال تأسیس ارتباطات چند واحد روزنامه‌نگاری الکترونیک پیش‌بینی‌شده. این خبر بسیار خوب ‏را یونس شکر خواه در دات نوید داده‌است .(بازخوانی...)

وبلاگ‌ها در برابر رسانه‌های چاپی از یک امتیاز غیرقابل انکار برخوردارند. آن‌هم غیرقابل پیش‌بینی بودن آنهاست. هر آدم علاقه‌مندی پس از خواندن چندین نسخه از یک روزنامه می‌تواند سویه و جهت‌گیری آن را در قبال بسیاری از مسائل حدس بزند. از این لحاظ یک روزنامه پس از مدتی تازگی خود را از دست می‌دهد. چراکه کافی‌است شما از خط مشی مدیریت یک روزنامه مطلع‌ شوید و پس از آن با آنالیز مسائل جاری با خط‌مشی یادشده حدس بزنید که جهت‌گیری روزنامه در این مسئله چیست. همین خط‌مشی‌ها البته در بسیاری از موارد روزنامه‌ها را در ارائه اخبار محافظه‌کار می‌کند. تازه روزنامه‌ها به صورت روزانه منتشر می‌شوند و اخبار رادیو و تلویزیون در ساعات خاصی پخش می‌شوند.
اما در مورد وبلاگ‌های معمولاْ ‌اینچنین نیست. شما هر لحظه می‌توانید مطلب یا ارجاع تازه‌ای را در یک وبلاگ ببینید.
این همان‌چیزی‌است که باعث می‌شود در طول یک روز و حتی در طول یک ساعت چندین بار به یک وبلاگ خاص سر بزنید به این که امید که مطلب یا ارجاع تازه‌ای پیدا کنید.
جنبه دیگر یک وبلا‌گ‌ مربوط به نویسنده آن است، از چت که بگذریم وبلاگ احتمالاً متعامل‌ترین صورت ارتباط در اینترنت است. در اینجاست که نویسنده وبلاگ می‌تواند با برقراری یک ارتباط متعامل و نزدیک در کوتاه‌ترین فرصت بازتابی از پیام ارسال‌شده از سوی نویسنده را به وی بازگرداند.
این امکانات را یک‌بار دیگر دوره کنید:
*امکان ارسال نظرات برای نویسنده
*امکان ارسال پیام یا ارتباط مستقیم از طریق ID یاهو
*امکان درج نظرات در ذیل نوشته
دو امکان آخر به‌ویژه امکان درج نظرات یک فضای متعامل وسیع‌تر ایجاد می‌کند. در حالت اخیر ما با نوع دیگری از فضای متعامل رو‌به‌رو هستیم.
من نوشته شما را می‌خوانم و برای شما پیغام می‌نویسم و از نظراتی که برای شما ارسال شده هم مطلع می‌شوم.
کشش وبلاگ‌نویسی و وبلاگ‌خوانی به اعتقاد من بیشتر در همین خصیصه غیرقابل پیش‌بینی بودن و تعامل است.

نظر شما چیست؟

دات در چند روز اخیر به انعکاس مطالبی درخصوص برگزاری دومین‌ سمینار میان‌ منطقه‌ای‌ کشورهای‌ آسیای‌ مرکزی‌ ـ غربی‌ و جامعه‌ اطلاعاتی پرداخته‌است.
برای کسب اطلاعات بیشتر مراجعه کنید به:
* دومین‌ سمینار میان‌ منطقه‌ای‌ آسیای‌ مرکزی‌ ـ غربی‌ و جامعه‌ اطلاعاتی
*دومین‌ سمینار,مکمل‌ نخستین‌ اجلاسیه‌
*فراخوان سمینار آسیای‌ مرکزی‌ ـ غربی‌ و جامعه‌ اطلاعاتی
*چگونگی‌ تدوین‌ مقاله برای سمینار آسیای‌ مرکزی‌ ـ غربی‌ و جامعه‌ اطلاعاتی

از این هفته شش هزار دانشجو و 2500 تن از کارکنان دانشگاه تونته Twente هلند، می‌توانند در هر نقطه این دانشگاه بدون کابل و سیم از بزرگترین مرکز اینترنت بی‌سیم اروپا بطور رایگان استفاده کنند.(بازخوانی...)
این خبر را حسین امامی در روابط‌عمومی عنوان کرده‌است.روابط‌عمومی وبلاگ فعالی است که خبرها و نوشته‌هایی در مورد روزنامه نگاری، ارتباطات، روابط عمومی، اینترنت، وبلاگ و رسانه به روز می‌شود.
اگر به روابط‌عمومی سر زدید حتماْ از لینک‌های جالبی حسین امامی از سایت‌ها و بلاگ‌ها و فرهنگ‌های اینترنتی درخصوص روابط‌عمومی در وبلاگ خود قرار داده‌ بازدید کنید.

شب گذشته وقتی از دیدین نمایش «خواب در فنجان خالی»(شما هم حتماْ این نمایش جذاب و جادویی را ببینید) برمی‌گشتم تلفنم زنگ زد و دوستی که پشت خط بود از توقیف ایلنا خبر داد.
ناباورانه وارد سایت ایلنا شدم با این حال در ساعات واپسین شب خبری از ارسال اطلاعات جدید روی سایت نبود.
حالا که روز جمعه است توی سایت ایلنا ظاهراْ همه چیز مرتب است و خبرهایی که صبح روز جمعه وارد سایت شده ‌در دسترس شما قرار دارد.
انگار حالا پس از سال‌ها همزیستی سانسور توقیف و مطبوعات قیچی مجازی هنوز رسماْ حضور خود را در فضای مجازی اعلام نکرده‌است.

تعجب نکنید!
این همان بازخوانی ارتباطات است با شکل و طعم جدید...
من هم همان مهرداد هستم.
این یکی دو روزه را روی این قالب کار می‌کردم و این ویرایش اول کار من است.
Cyber-café یک واژه فرانسوی‌است. واژه‌ای که فرانسه‌زبان‌ها برای آنچه ما کافی‌نت می‌گوییم به‌کار می‌برند.
با الهام از همین واژه کافه‌سایبر ساخته شده و امیدورام این تغییر شکل که نمی‌دانم به ذائقه شما خوش می‌آید یا نه سمت‌گیری درست محتوا را به دنبال داشته باشد.
در اینجا ما با بعضی از وبلا‌گ‌نویس‌های قهوه می‌خوریم و بعضی‌ها را هم روی تراس کافه‌سایبر ملاقات می‌کنیم.
منتظر دیدار شما شما در کافه‌سایبر هستم.

مهرداد

اسمش سید حسین محتسبیه و ۲۱ ساله‌است.
داره کامپیوتر می‌خونه و یه سایت در مورد IT داره که هر یکی دو روز به‌روز می‌شه و مجموعه‌ای از مقالات و نوشته‌های سایت‌های دیگه در این باره‌ است.
توی جابلسا(سرزمین خیالی ایرونیا) شما می‌تونین خبرهایی در مورد فن‌آوری اطلاعات و ارتباطات سراغ بگیرین. مثلاْ:
با اندازه گیری شاخص های فناوری اطلاعات در 60 کشور دنیا، ایران پنجاه و دوم شد
یا:
چند برابر شدن بازدیدکنندگان سایت ایسنا را دچار وقفه کرد
و مقالات خوبی هم می‌شه اونجا پیدا کرد مثلاْ...
نه دیگه خودتون به حسین در جابلسا سر بزنین.
...راستی من چرا لوگو ندارم؟

حتماً در هفته گذشته از انتخاب بهترین‌های ۲۰۰۳ اینترنت آگاه شده‌اید.
این هم روایت آی‌تی‌ایران از این موضوع:
به گزارش خبرنگار آی‌تی‌ایران در حالی که اسکار سایـت‌های اینترنتی به دلیل مشکلات ناشی از جنگ و نبود امنیت و شاید اعتراض به آن در مراسمی فیزیکی تنها به صورت آنلاین معرفی شدند.
بنا براین گزارش سایت ها در 31 رشته مختلف و در هر رشته 5 سایت به عنوان نامزد انتخاب شده بودند که در پایان برگزیده هیات داوران و برگزیده مردم معرفی می‌شدند.
از شگفتی‌های برندگان امسال انتخاب سایت اخبار گوگل به عنوان برترین سایت خبری بود در حالی که مردم سایت بی‌بی‌سی را برای این عنوان برگزیدند.
همچنین مویل تایپ نیز عنوان فعال‌ترین سایت را به خود اختصاص داد ولی مردم این جایزه را به wired.com دادند.
از دیگر سایت‌های معروفی که موفق به کسب جایزه وبی شدند می‌توان به سایت آمازون به عنوان بهترین سایت بازرگانی و سایت ebay به انتخاب مردم و هیات داوران به عنوان بهترین سایت سرویس‌دهنده و ناسا به عنوان بهترین سایت دولتی و حقوقی اشاره کرد.

متن کامل نامزدها و برندگان جوایز وبی امسال

نتایج تحقیقی که چندی پیش توسط دانشکده خبرنگاری میسوری صورت پذیرفته، نشان می‌دهد، میزان مشارکت زنان در اتاق‌های خبر رادیویی، بسیار ناچیز است. براساس این بررسی، زنان هنوز هم کمتر از یک سوم نیروی کار در اتاق‌های خبر رادیو را تشکیل می‌دهند. از میان نمونه‌های آماری جمع‌آوری شده، کمتر از یک چهارم سهم سمت مدیریت اتاق خبر به زنان اختصاص دارد. در سال های دهه ،1990 در این میزان، تغییر چندانی مشاهده نمی‌شود و حتی در برخی موارد (سال‌های 94 - 1990) در بخش مدیران خبر و خبرنگاران با کاهش نیز مواجه بوده است...(بازخوانی)

اما کسانی که موفق نشدند دیشب پخش دوباره مستند "Edoardo Agnelli" فرزند غول بزرگ صنعتی ورزشی و رسانه‌ای ایتالیا Giovanni Agnelli را از سیما ببینند در صورت آشنایی با زبان ایتالیایی می‌توانند به (۱و۲و۳و۴) مراجعه کنند.

حالا که از استاد آن‌لاین‌مان و رفرنس‌های معتبر و مفیدش حرف زدیم بد نیست به این یکی‌ها هم سر بزنید.(به نقل از دات)
۱) مصاحبه اورویل شل مدیر دانشکده عالی خبرنگاری دانشگاه کالیفرنیا با نیوزویک(بازخوانی) در مورد پوشش رسانه‌ای پس از ۱۱ سپتامبر
۲) وب‌سایت دانشگاه دانشگاه windsor کانادا و کتابخانه بی‌نظیرش که یکی از بهترین منابع پژوهشی‌است.

استاد آن‌لاین‌مان دکتر شکرخواه به معرفی به معرفی سایتی پرداخته است که گره‌گشای بسیاری از مسائل رسانه‌ای‌است.

Media Awareness Network
به نظر من که رفرنس‌های آقای شکرخواه حرف ندارد. موافقید؟!

حتی در مملکتی که به یک‌باره در عرض یک روز ده‌ها روزنامه به صورت موقت توقیف شده و پس از چند سال هنوز بلاتکلیف در محاق توقیف به سر می‌برند توقیف یک روزه روزنامه‌ای چون کیهان می‌تواند جالب توجه باشد.
خبری که عناصری چون شگفتی، تازگی! و دربرگیری! در آن نقشی بسیار مهم‌تر از عنصرهای اصلی آن (برخورد و شهرت) بازی می‌کنند.
در عین حال خبر توقیف هر روزنامه‌ای برای یک روزنامه‌نگار جدای از گرایش سیاسی‌اش نگران‌کننده و دردناک است.
حتی اگر این روزنامه «کیهان» باشد که به‌رغم آنکه در طی سالیان درازی اصلی‌ترین مأمن روزنامه‌نگاران و روزنامه‌نگاری ایران بوده، اما روندی که به‌واسطه مدیریت‌اش در دهه اخیر در پیش گرفته بیش از هر چیز به تنش‌زایی در محیط رسانه‌ای ایران کمک کرده‌است.
به‌هرحال توقیف چه ازنوع موقت یک‌روزه یا چند ساله و چه از نوع دائم آن مجازاتی‌است که بیش از سیاستمداران و مدیران مسئول و قضات محترم، بر زندگی روزنامه‌نگاران تأثیرگذار است.
قشری که با تحمل بیشترین سختی‌ها کمترین بهره را از بازار مطبوعات ایران بر می‌گیرند.
برای بازخوانی حکم کیهان و تحلیل‌هایی در این مورد مراجعه کنید به: فار

روز پیش از وبلاگ‌ها و وبلاگ‌های ارتباطی نوشتم و دیشب گفته‌های دکتر شکرخواه را درباره وبلاگ‌نویسی خواندم.
مثل همیشه چگالی نگاه استاد آن‌لاین ما به پدیده‌های ارتباطی چنان بالاست که بازخوانی نوشته‌هایش پنجره‌های تازه‌ای را برای آنها که با علاقه‌ مسائل حوزه ارتباطات را پیگیری می‌کنند می‌گشاید.

«خبرهایی درباره خودمان و خبرهایی دیگر درباره دیگران از طریق چند لینک به اضافه اظهارنظرهایی درباره زمین و زمان به اندازه‌ای که حال و حوصله باشد، روی هم می‌شود وبلاگ»
«وبلاگ‌ها را می‌توان جزو رسانه‌های آلترناتیو به حساب آورد. آنها مثل سی.ان.ان، واشنگتن‌پست، نیویورک‌تایمز، تایم و نیوزویک و غیره بر روی نقشه قدرت و ثروت قرار ندارند و لذا بی‌مهابا حرف می‌زنند و در برابر این رسانه‌های بزرگ و پارادایمی جز این که دیدگاه‌های متقابل و غیررسمی و غیروابسته به قدرت را مطرح کنند، کار دیگری صورت نمی‌دهند. البته بعضی از وبلاگ‌ها هم خیلی به سیاست، اقتصاد، فرهنگ و جامعه کاری ندارند و فقط و فقط از خودشان و تجارب شخصیشان می‌گویند. این که امروز ساندویچ خوردم، یا این که اتاقم گرم است، و یا ماشینم که پنچر شد انگار خودم پنچر شدم! به این نوع وبلاگ‌ها e-zine یا مجله الکترونیک نمی‌گویند؛ آنها به me-zine شهرت یافته‌اند(مجله من).»
«من هنوز بر این گمانه نیستم که رسانه‌های نوشتاری سنتی به راحتی میدان را در برابر وبلاگ‌ها خالی خواهند کرد، و لذا نمی‌توانم در مورد نفوذ وبلاگ‌ها غلو کنم. از نظر من الان موقعیت وبلاگ‌ها در برابر رسانه‌های حاکم نوشتاری در همه جای جهان یک موقعیت در حال گذار است.
راستش را بخواهید این وبلاگ‌ها و به ویژه وبلاگ‌هایی که me-zine نیستند و رفتار مناسبی را از خود بروز می‌هند، می‌توانند از یک جهت نوه‌های نقدرسانه‌ای(media criticism) به حساب بیایند و به همین دلیل رقیب جدی رسانه‌های نوشتاری هستند.»

(بازخوانی...)

با اینکه چهار روز از انتشار آن گذشته اما این یکی داغ داغ داغ است.
استاد خبرنویسی ما «حسین قندی» که از همین جا به وی سلام می کنیم، در تدریس خبرنویسی بخشی را به تنظیم خبر از روی آگهی‌ها اختصاص داده‌بود. موضوعی که برای بسیاری از ما جذاب و تازه بود.
با ذکر همین مقدمه توجه‌تان را به درج یک آگهی در نیم‌صفحه اول روزنامه آسیا در روز سه‌شنبه ۱۳خرداد جلب می‌کنم.
شرکت بریتیش آمریکن توباکو با افتخار!، در قالب یک آگهی درخصوص درج هشدارهای فارسی بر روی پاکت‌های سیگار تولیدی خود رسماً به تبلیغ سیگار پرداخته‌است.
از جمله اینکه این تعویض بسته‌بندی منجر به تغییراتی « فقط بر روی پاکت ها بوده و کیفیت محصول هیچ‌گونه تغییری نیافته» و همچنان تحت نظارت‌های دقیق بین‌المللی شرکت مذکور قرار دارد.
این اطلاعیه تغییرات مذکور را عیناْ در مورد سیگارهای kent, dunhill, pallmall و vogue یادآور شده‌است.

ما که نفهمیدیم اما شما شاید چیزهایی در مورد ممنوعیت تبلیغ سیگار در ایران بدانید.

بعد از یک هفته غیبت سلام!
دو رویکرد اصلی در وبلاگ‌نویسی قابل تفکیک و دسته‌بندی‌است.
وبلاگ‌هایی هستند که با مطالب تألیفی صاحبان‌شان به‌روز می‌شوند. صاحبان این وبلاگ‌ها بیشتر داستان‌نویس‌ها و کسانی هستند که دغدغه نوشتن دارند. این وبلاگ‌ها بیشتر نوعی روزنویسی اینترنتی هستند، کتاب‌ها و دفاتری که در یک قالب الکترونیکی(وبلاگ) منتشر می‌شوند.
اما نوع دیگر وبلاگ‌ها وبلاگ‌های ارتباطی هستند. فکر می‌کنم قصه این وبلاگ‌ها از اینجا آغاز می‌شود که در اینترنت ما با یک منبع به ظاهر نامحدود از اطلاعات رو‌به‌رو هستیم. فرصت نمی‌کنیم تا به همه جا سر بزنیم و از منابع مختلف اطلاعات را کسب کنیم. اگر محدودیت‌های مالی استفاده از اینترنت را هم که روز‌به‌روز در حال کاهش است نادیده بگیریم و اگر درنظر بگیریم اینترنت چون دیگر رسانه‌ها با محدودیت فضا و یا عدم قابلیت بازبینی پیام رو‌به‌رو نیست، با این‌حال این را نباید فراموش کنیم که ما با محدودیت وقت رو‌به‌رو هستیم و این فرصت را نداریم که هرچه در وب‌پیج‌های مختلف منتشر می‌شود را دوره و بازخوانی کنیم.
رسالت وبلاگ‌های ارتباطی از اینجا آغاز می‌شود.
صاحبان این‌دست از وبلاگ‌ها در واقع وبلاگ خود را به ویترینی از اطلاعات و آگاهی‌های مختلف بدل می‌کنند و از هر مطلب جذابی که در وب‌گردی‌های روزانه‌خود به آن برخورد می‌کنند لینکی برای مخاطبان وبلاگ خود می‌سازند.
من کار وبلاگ‌نویسی را از نگاه اول شروع کردم اما در حال حاضر به نگاه دوم یعنی وبلاگ‌های ارتباطی گرایش دارم.
دوست دارم نظرات شما را هم در این باره که حاصل فلسفیدن‌های ذهنی من است بدانم.