روزنامه‌ها امروز از ریشه‌کن شدن سارس در جهان خبر دادند.
سازمان بهداشت جهانی اعلام کرد سارس بیماری خطرناکی که با ابتلای حدود هشت‌هزار و پانصد نفر در سی کشور جهان بیش از هشتصد نفر را به کام مرگ کشید از پانزده ژوئن در هیچیک ار نقاط جهان گزارش نشده‌است.
آخرین موارد سارس در تایوان گزارش شده‌بود اما اکنون پس از گذشت بیست روز متوالی که در آن حتی یک مورد از این بیماری گزارش نشده سازمان بهداشت جهانی با اطمینان این منطقه را عاری از سارس اعلام کرده‌است.
اما آیا سارس بزرگتر بود یا چهره‌ای که رسانه‌ها از آن ساختند؟
این پرسشی‌است که پایگاه اینترنتی مدیاتنور در تحلیلی در این‌خصوص سعی در طرح و پاسخگویی به آن دارد.

?SARS: Are media making it bigger than it is

«این ‌لحظه نبود... حالا هست... دیگر نیست»
این یک تعریف شاعرانه کوتاه از هنر عکاسی‌است. یادم نیست این جمله را اولین بار از که و کجا شنیدم اما می‌دانم وقتی بعضی عکس‌ها را می‌بینم عجیب تکان می‌خورم و به‌یاد این جمله می‌افتم.
این حس به‌خصوص وقت دیدن عکس‌های جواد به‌من دست می‌دهد.
شما موافق نیستید؟!

***

راستی از جواد منتظری چه خبر؟

یکم: «نگذار به بادبادک‌ها شلیک کنند» کتابی‌است بسیار جذاب و خواندنی از فریده‌ ‏چیچیک‌‌اوغلو. آنقدر خواندنی که اگر آن را دست بگیرید تا به آخرش نرسید آن را زمین ‏نمی‌گذارید. اما قصد من معرفی یک کتاب خوب نیست. الان که برای نوشتن یادداشت وارد ‏پرشین‌بلاگ شدم در لیست وبلاگ‌های به روز شده این اسم توجه مرا به‌خود جلب کرد. روی این ‏اسم کلیک کردم و بعد وارد وبلاگی شدم که معلوم شد کار همان چلچراغی توی تراس است‎.‎
معصومه ناصری دبیر تحریریه هفته‌نامه سیب که زمانی به‌عنوان ضمیمه نوروز منتشر می‌شد حالا از ‏دغدغه‌هایش در مورد کودکان نوشته و در اولین یادداشت‌ها به مسئله عدم انتشار هفته‌نامه دوچرخه ‏پرداخته‌است. برای او و همه نویسندگان کودک و نوجوان آرزوی موفقیت می‌کنم‎.‎

‎‎
دوم: پنج‌شنبه و جمعه در تالار وحدت رسیتال گیتار لیلی افشار بر پا بود. لیلی ‏افشار که اولین زنی‌است که در نواختن گیتار دکترا دارد بارها جوایز ممتاز بین‌المللی را در این زمینه ‏درو کرده و اکنون به تدریس در دانشگاه ممفیس ایالت تنسی می‌پردازد. اگر شما رسیتال گیتار لیلی ‏افشار را از دست داده‌اید به شما توصیه می‌کنم گوش به‌زنگ باشید خدا را چه دیدید شاید تمدید ‏شد‎.‎

سوم: دیروز بر و بچه‌های خانه ترانه در فرهنگ‌سرای شفق جلسه ترانه‌خوانی داشتند و در انتهای ‏جلسه علی تفرشی به ترانه‌خوانی پرداخت. حضور در این جلسه که بعد از ظهر پنج‌شنبه‌ها برگزار ‏می‌شود برای عموم آزاد است و حتماْ گوشه‌ای از روح خسته شما را نوازش می‌کند. بلایی که عیناْ ‏سر من آمد‎.‎

شناسه و کلمه عبور خود را وارد می‌کنید و به صفحه مدیریت یادداشت‌ها قدم می‌گذارید. اول کامنت‌هایی که برایتان گذاشته‌اند چک می‌کنید. بعد سری به بقیه وبلاگ‌ها می‌زنید و بعد شروع می کنید به نوشتن یک یادداشت جدید. آخر کار روی آیکون publish کلیک می‌کنید. اکنون شما کجای کهکشان اطلاعات و ارتباطات قرار گرفته‌اید؟
***
دنیس مک‌کویل در تئوری وسایل ارتباط جمعی مدلی را برای سطوح مختلف ارتباط در جامعه ارائه می‌کند.
این مدل از یک هرم‌تشکیل شده و در رأس آن وسایل ارتباط‌جمعی قرار گرفته‌اند که هم‌سطح جامعه بوده و وسیع‌ترین شعاع ارتباط و پیام‌رسانی را دارند.
در سطوح بعدی این هرم نهاد‌های سیاسی و شرکت‌ها با ارتباطی در سطح نهاد یا سازمان، انجمن‌ها و باشگاه‌های ورزشی با ارتباطی در سطح میان‌گروهی، خانواده‌ها با سطح ارتباط درون‌گروهی و زوج‌ها با سطح ارتباط میان‌فردی قرار دارند.
در مقطع این هرم هم ارتباط در سطح درون‌فردی را می‌بینیم که مواردی چون استفاده از اطلاعات و محیط را شامل می‌شود.
در اینجا هرچه از رأس هرم جایی که وسایل ارتباط‌جمعی حضور دارند به سمت مقطع هرم یعنی سطح ارتباط درون‌فردی نزدیک می‌شویم موارد زیاد و شعاع برد محدود می‌شود.
اما وبلاگ‌ها در کجای این هرم قرار دارند؟
هنوز تعریف مشخصی از وبلاگ و وبلاگ‌نویسی ارائه نشده و حتی در این زمینه به‌قول دکتر شکرخواه ما با هزار توی پرسش‌ها رو‌‌به‌رو هستیم.
به اعتقاد من وبلاگ‌ها سطوح متنوعی از ارتباط را پوشش می‌دهند. آنچنان که می‌توانیم برای آنها جایی از سطوح سوم تا هفتم هرم مک‌کویل دست و پا کنیم.
یعنی وبلاگ‌هاشامل دامنه‌ وسیعی از ارتباطات میان‌گروهی تا ارتباطات درون‌فردی می‌شوند.
از طرفی وبلاگ‌ها به نوعی دفتر خاطرات روزانه و جایی برای اظهار نظرها و موضع‌گیری‌های شخصی درباره پدیده‌های مختلف هستند.
این همان‌چیزی‌است که بیشتر بلاگرها در زمان راه‌اندازی وبلاگ خود به آن فکر می‌کنند. آنها جایی برای انعکاس ساده و بی‌پیرایه نظرات شخصی خود درباره همه‌چیز و هیچ‌چیز می‌جویند. بدون آنکه مخاطب دغدغه مخاطب گریبان‌گیر آنها باشد.
ربکا بلاد در مصاحبه خود با دنیای کامپیوتر و ارتباطات به نکته‌ای‌ اشاره می‌کند که شاید در همین زمینه راه‌گشا باشد:«...دو تا چیز باعث شد تا من تحریک بشم و این کار رو انجام بدم. اول این که من دو جا کار میکردم و می‌‌خواستم یادداشتهای کاریم و یه دسته از نشونی‌ها رو تو وب بذارم. اینجوری می‌تونستم از هر دو تا کامپیوتری که باهاشون کار می‌کردم، یادداشت‌هام رو داشته باشم...»
در اینجا با نوعی ارتباط درون‌فردی رو‌به‌رو هستیم حتی اگر بر این عقیده‌باشیم که کسی که به مخاطب خاصی نمی‌اندیشد چه لزومی می‌بیند ذهنیات خود را منتشر کند.
اما فضای متعامل یک وبلاگ نوعی تغییر را در برداشت اولیه یک بلاگر ایجاد می‌کند و سطح ارتباط او را ارتقا می‌دهد.
اولین کامنتی که برای یک بلاگر گذاشته می‌شود به نوعی مرحله ارتقای سطح ارتباطی وبلاگ او به ارتباطات میان‌فردی‌است.
اینجاست که وب‌نگار سعی در اصلاح دیدگاه خود نسبت به وبلاگ‌نویسی و ارتقای آن با توجه به نیازهای مخاطب دارد.
گسترش این حیطه وبلاگ‌ها را به سطح بالاتری از ارتباط یعنی ارتباط‌های درون‌گروهی و میان گروهی سوق می‌دهد.
شاید قسمت دوم گفته‌های خانم بلاد درباره انگیزه‌اش از وبلاگ‌نویسی متناظر همین معنی باشد:«من شاهد شکل‌گیری اجتماع وبلاگ‌ها بودم و خودم هم عاشق‌شون! هر وقت که وبلاگی رو می‌خوندم به خودم می‌گفتم: من هم می‌تونم یه وبلاگ داشته باشم...»
حالا شاید بتوانید با بررسی جغرافیای هرم مک‌کویل بفهمید در کدام نقطه جهان ارتباطات ایستاده اید.

اولین جشنواره‌ اینترنت 22 تا 24 تیرماه سال جاری در هتل هما برگزار خواهد شد.
مهندس سعید ابراهیمی، دبیر جشنواره‌ اینترنت، در گفت و گو با خبرنگار سرویس IT ایسنا، گفت: این جشنواره با هدف فرهنگ‌سازی و ترویج استفاده از اینترنت و تشویق به تولید محتوای فارسی در اینترنت، همچنین ایجاد زمینه‌ای برای اشتغال جوانان در زمینه‌های مختلف IT و نشست و تبادل نظر مدیران شرکت‌های فعال در این صنعت کارش را آغاز می‌کند.(ادامه...)

امشب در آخرین بلاگ‌گردی‌هایم به فراخوان لاتین دومین همایش جامعه اطلاعاتی در دات برخوردم.
نمی‌دانم چقدر برای کسانی که به کافی‌سایبر سر می‌زنند احیاناْ نقل این فراخوان مفید بوده‌باشد اما بر می‌گردم به حرف آقای شکرخواه که گفته بود در وقت محدودی که داریم این قبیل اطلاع‌رسانی‌ها کمک می‌کند پس شما هم این خبر را به‌دوستان علاقه‌مند برسانید.
اما قبل از آن دو خبر دیگر در همین‌رابطه که امروز از یکی از دوستان مرکز پژوهش‌های ارتباطات شنیدم. یکی اینکه وب‌سایتی که برای این سمینار طراحی شده در هفته آینده در دسترس علاقه‌مندان خواهد بود و خبر مهم‌تر اینکه مهلت ارسال مقالات به دبیرخانه سمینار ظاهراْ تا ۱۵ تیرماه تمدید شده‌است.

اما اصل خبر به نقل از دات:

:Call for Papers

Second Inter-Regional Seminar On Central & Western Asian Countries and Information Society
The Second Inter-Regional Seminar On Central & Western Asian Countries and Information Society will be held in Tehran on September 2-3, 2003. The seminar is sponsored by the Communication Research Center, affiliated with Allameh Tabatabaee University, and The Ministry of Post, Telegraph and Telephone with protection and cooperation of the Information Society Division of the United Nations’ Educational, Scientific and Cultural Organization (UNESCO).
The aim of the seminar is to prepare Iran for participation at The World Summit on the Information Society (WSIS), to be held in Geneva by the United Nations on December 2003, and to expand communication cooperations and coordinations between Central & Western Asian countries to achieve mutual view points with regard to the goals, roles and perspectives of the WSIS. The seminar, also intends to stress the necessities of cooperation in preparing the Iran’s Fourth Economic, Social and Cultural Development Plan, with respect to policy making and planning for information and communication
Seminar’s Topics

Preparation of articles

نفیسه مطلق که وبلاگش را بعد از ۱۵ روز با شعار «من زنده‌ام...» به‌روز کرده دعوت‌مان کرده به دیدن عکس‌هایی از زنان قجر در کارگاه.
برای نفیسه آرزوی روزی یکی دو ساعت وقت آزاد برای به‌روز کردن وبلاگ خواندنی‌اش می‌کنیم!

آی‌تی‌ایران-تعداد کاربران اینترنت در ژاپن در پایان ماه فوریه سال جاری میلادی بیش از 56 میلیون نفر برآورد شده است. این در حالی است که این میزان در سال قبل از آن 46 میلیون نفر بوده است.
بنا به گزارش خبرگزاری کیود از میان هفتاد و سه درصد کل خانه ها در ژاپن حداقل یک نفر از اعضای خانواده در خانه ، محل کار و یا جای دیگری از اینترنت استفاده می کند. ه این مقدار نسبت به سال قبل از آن 62 درصد رشد نشان می دهد.
بنا بر بررسی ها ژآپنی ها علاقه زیادی به اینترنت نشان می دهند و افزایش قابل ملاحظه سایت های ژاپنی دلیلی بر این موضوع است.

پناه فرهاد بهمن توی وبلاگش نوشته:«بالاخره افتخار آشنایی با مهرداد مهرآوا، کافه‌دار کافه‌سایبر به بنده دست داد و خلاصه با هم فامیل در آمدیم.
از مهرداد که البته بماند چقدر مستعار بودنش «تابلو»ست(!) پرسیدم چرا به ما در تراس جا داده و در جواب گفت با آنهایی که در کافه هستند قهوه می‌خوریم و آنهایی هم که به تراس فرستاده‌ام می‌توانند برای خودشان هوا بخورند!!!»
این قصه هواخوری که کلاً شایعه است. توی تراسی‌ها خودشان خواسته‌اند به‌جای آنکه قهوه ارتباطات را نوش کنند، توی تراس باشند تا راحت‌تر به جاهای مختلف پر بکشند و همه چیز را زیر نظر داشته‌باشند.
خودشان اراده کنند می‌آیند تو و قهوه هم باهاشون می‌خوریم.
اما یک سؤال: توی دنیایی که همه چیز مجازی‌است اصلاً چه اهمیتی دارد که به اسم حقیقی بنویسی یا مستعار؟
توی این فضا یک چیز مهم است آن هم اینکه حرف تو خریدار داشته باشد.
چون اینجا به همان سرعت که در حافظه‌ها ثبت می‌شوی، از خاطره‌ها حذف می‌شوی.
حالا شما بگین، توی این دنیای مجازی چه اهمیتی داره که با چه اسمی می‌نویسین؟

دکتر جهانگرد گفته:«هر ماهه، حجم اطلاعات در دنیای اینترنت ‌٢ برابر می‌شود و این، میلیاردها دلار ثروت است... استراتژی توسعه‌ دسترس به اینترنت، یک مساله حیاتی و در مسیر توسعه‌ کشور است و در آینده، ‌٧٠ درصد تولید ناخالص ملی کشورها، متاثر از توسعه‌ ارتباطات و اطلاعات خواهد بود و اگر غفلت کنیم سطح رشد ما پایین‌تر قرار خواهد گرفت...»
به گفته مجری طرح تکفا مبادله‌ اطلاعات مثل عبور و مرور ابر در مرز کشورهاست، ابر حرکت می‌کند و ما باید با ساخت سد از آن بهره بریم.
وی با اشاره به گسترش ارتباطات و تکنولوژی آن، تاکید کرده: رفتن به سوی این چالش و استفاده از فرصت‌های آن است که قدرت می‌آورد، نه فرار کردن از آن.
به گفته مهندس جهانگرد در کشور ما، فاصله‌ شناخت از تحولات جهان و تعمیم آن بری تصمیمات داخلی، زیاد است... به طور کلی در کشور ما، بین مدیران و رهبران در هیچ برنامه‌ای اجتماع نیست و در هر برنامه‌ پنج ساله‌ای، یک انشعاب زده شده است. همه دنبال کار کوتاه مدت‌اند، اما توسعه یک کار بلند مدت است.(آی‌تی‌خبر)