..... در یک نگاه کلی روزنامه‌نگاری الکترونیک را می‌توان چنین تعریف کرد: روزنامه‌نگاری الکترونیک تمام فرایندهایی را شامل می‌شود که تولید خبر برای دسترسی عمومی از طریق رادیو، تلویزیون و در سالیان اخیر اینترنت را در پی دارد. این مقوله مواردی نظیر پخش رادیو و تلویزیونی مداربسته، سالنامه‌های ویدئویی و روزنامه‌های برخط(online) و ... را نیز در بر می‌گیرد. در روزنامه‌نگاری الکترونیک گوش و چشم مخاطب هر دو ، هدف «پیام تولید شده» ‌است. در این گرایش از روزنامه‌نگاری همانند روزنامه‌نگاری کاغذی مقصود «اطلاع‌رسانی» است با این وجود شیوه نوشتن برای رادیو، تلویزیون و اینترنت با آنچه که در رسانه‌های مکتوب رایج است، تفاوت دارد. در روزنامه‌نگاری الکترونیک نه تنها زبان ارتباطی رسانه و مخاطب متفاوت است بلکه مقوله‌های غیر کلامی نظیر موسیقی و جلوه‌های صوتی(sound effect) نیز نقشی اساسی بازی می‌کنند اگرچه که همچون رسانه‌های سنتی مکتوب، در روزنامه‌نگاری الکترونیک نیز همچنان کلمات زیر ساخت اصلی ارتباط را تشکیل می‌دهند.
با این وصف می‌توان نتیجه گرفت که: روزنامه‌نگاری الکترونیک به مجموعه گسترده‌ای از «واسطه‌های رسانه‌ای» اشاره دارد که برای رساندن «پیام» به مخاطب به خدمت گرفته می‌شوند. در عرصه روزنامه‌نگاری الکترونیک، انقلاب با تولد رسانه تلویزیون آغاز شد و با تلویزیون ماهواره‌ای ادامه یافت و اکنون با ظهور سایبر ژورنالیسم (cyber journalism) به اوج خود رسیده است. سایبر‌ ژورنالیسم فرایند خبررسانی را نسبت به گذشته شتاب و سرعت بیشتری داده‌است و فرصت‌ها و زمینه‌هایی را فراهم آورده که تا پیش از این رویایی می‌نمود.(روزنامه‌نگاری الکترونیک و چالش روزنامه‌نگاری سنتی)