«....در نخستین روزهای جنگ افغانستان، شبکه ماهواره ای الجزیره بحث ها و گزارش هایی پخش می کرد که در رسانه های ایالات متحده یافت نمی شد. آنچه که تکان دهنده بود، جدا از محتوای این برنامه ها و با وجود بغرنجی سؤالات مطرح شده، شیوایی عالی زبانی بود که شرکت کنندگان در این برنامه ها نشان می دادند، حتی افرادی از میان آنان از جمله اسامه بن لادن که با بدترین مسائل و حتی نفرت انگیزترین آنهادرگیر بودند. بن لادن با لحنی آرام، مطمئن، بی هیچ اشتباه لفظی حرف می زد که حتماً در قدرت نفوذ او مؤثر بود. در حدی کمی پایین تر، غیرعرب هایی نظیر افغانی هایی چون برهان الدین ربانی و گلبدین حکمت یار بدون تسلط به لهجه عربی ، به راحتی از زبان عربی کلاسیک استفاده می کردند....»
لوموند دیپلماتیک در بررسی آنچه توقع از اعراب در تجدید نظر در زبان خود در جریان بحث بر سر اصلاحات در اسلام خوانده، به مقاله ای از ادوارد سعید متفکر عرب اشاره کرده که پیش از مرگ وی در دسامبر 2003 به رشته تحریر درآمده است.
سعید در «زبان عربی، رولزرویس و فولکس واگن» با طرح این سؤال که "چگونه به عربی سخن میگویند و می نویسند؟" به بررسی تفاوت های میان عربی کلاسیک و محلی، به ویژه آنجا که زبان محملی برای انتقال پیام می شود، پرداخته است....

«...رهبران محبوب نظیریاسر عرفات یا جمال عبدالناصر که من تماس خصوصی داشتم، خیلی بهتر از مارکسیست ها که تحصیلاتشان بالاتر از رهبران مصر و فلسطین بود، زبان محلی رابکار می بردند. بویژه ناصر خطاب به توده های طرفدارش با لهجهء مصری و با جمله های آهنگ دار فُصحی صحبت میکرد...»
تأمل در آنچه سعید به عنوان تفاوت های عربی کلاسیک و محلی بیان کرده در مورد زبان فارسی هم بی فایده نیست. به خصوص که بحث زبان در ادبیات ارتباطی ما هنوز جای قابل توجهی برای خود دست و پا نکرده است. به هر حال فرصت خواندن این مقاله را از دست ندهید.

...سوم این که، پان‌کاپیتالیسم انواع تازه‌ای از امپراتوری و مقاومت ایجاد کرده است. «امپراتوری اطلاعاتی» جدید بیشتر بر کنترل دانش فنی و علمی متمرکز است تا تسلط بر مناطق مستعمره. امپراتوری جدید نیز، همچون امپراتوری‌های استعماری قدیم، زیرساختارهای فنی و علمی برای شکل‌های جدید مقاومت فراهم آورده است. شکل‌های جدید مقاومت از جمله عبارت است از «انقلاب نوار» در ایران(تهرانیان 1980)، «انقلاب کامپیوتر همراه» در مکزیک (رانفدت و دیگران 1998)،‌ تلویزیون ماهواره‌ای الجزیره در قطر(4)، مبارزات جهانی علیه مین زمینی(مازلن 2004)، و مبارزات اینترنتی در ایالات متحده(5).
مقاله دکتر تهرانیان باعنوان«پان کاپیتالیسم، تمدن و امپراتوری های اطلاعاتی» را در سایت ایران و جامعه اطلاعاتی ببینید.

حالا که به حکم استاد آن لاین مان یکی باید از این کافه سایبر گردگیری کند، چه کسی بهتر از خودمان!
کافه سایبر را از خرداد 82 آغاز کردم به این امید که لااقل یک دفترچه یادداشت روزانه از بازخوانی هایم در حوزه ارتباطات داشته باشم. ابتدا این مهرداد مهرآوا بود که....

به جای من کافه سایبر را به روز می کرد. آن هم با عنوان اصلی بازخوانی ارتباطات. در به روز کردن کافه سایبر سعی کردم به دو چیز وفادار باشم. یکی همین تعبیر بازخوانی ارتباطات و دیگر اینکه کافه سایبر همچنان بنا بود دفتر چه روزانه بازخوانی های من باشد. پس جای چندانی برای نظرات شخصی ام باز نگذاشتم.
حالا فضا اندکی تغییر کرده و با اضافه شده یک Hotlinks به حاشیه کناری این وبلاگ یک لینکدونی نسبتاً کامل از بازخوانی های من و دوستانم در eprsoft در دسترس خوانندگان هست. این لینکدونی را در همه وبلاگ های هم خانواده مجموعه eprsoft می توانید ببینید.
خوب همین تغییر کوچک باعث رویکرد محتوایی متفاوتی در کافه سایبر هم خواهد شد.
در بازسازی کافه سایبر باید از دکتر شکرخواه، که بی تردید گفتمان وبلاگی اش نه تنها بر من که بر بسیاری از دوستان وبلاگ نویس تأثیرگذار بوده و نیز از دوست عزیزم امیر بلاگر روابط عمومی کاربردی که برای ساماندهی آن کافه اشباح و تبدیل آن به این سایبرکافه زحمت فراوان کشید و نیز از موندرویان که طرح های کمپوزیسیسون او ایده اصلی طراحی این قالب شد و نیز از همسرم معصومه ناصری که مشوق من در پیاده کردن ایده هایم بوده و هست، سپاس فراوان دارم.