آمده از بیمارستان و حالش خوب است شكرخدا. خبر را همان كسی داده كه از ناراحتی قلبی‌ و بستری شدنش خبر داده بود. حالا گمانم بتوانیم آن دیزی‌خوران را راه بیندازیم...

سمیرا در آخرین پست وبلاگش دیروز از ناراحتی قلبی آقای قاضی زاده، مدرس خوب ‏روزنامه‌نگاری خبر داده بود. خودش هنوز خبر نداشت كه آقای قاضی‌زاده در كدام ‏بیمارستان بستری‌است و حال عمومی‌اش چطور است. ‏ با این حال به‌عنوان یك دانشجوی غیرحضوری آموزه‌های آقای قاضی‌زاده كه از اتفاق این ‏روزها گل بحث‌مان با مصطفی مقاله‌ اخیر ایشان در مورد رواج خبر كلامی‌است یا همین چند روز پیش با بچه‌های راوی برای گپ و گفت با او هم پیمان شدیم، امیدوارم كه ‏ایشان زودتر سلامتی‌شان را باز یابند.‏‌ سمیرایی، كسی، خبری، چیزی در این مورد داشت لطفاً زودتر بنویسد و بگوید كه دیگران ‏هم در جریان قرار بگیرند.‏

>> دکتر دیزی را که ممنوع التناول نکرده؟

دكتر نمك‌دوست یكبار می‌گفت در بعضی از رشته‌ها مردانی هستند كه وقتی با تو سخن می‌گویند، به یكباره گویی همه آن علم با تو به سخن در آمده‌است. شخصیت آقای ممیز به گمانم مصداقی از این حرف بود. او وقتی از دریچه طرح‌هایش با تو سخن می‌گفت گویی كه علم گرافیك با تو سخن می‌گوید. علم سمبل‌ها و نشانه‌ها در بیان و طرح‌های او متجلی بود. مردی كه خود یك سمبل و نشانه شد.

یك عكس معروف از آقای ممیز هست كه در آن دنیا را با یك چشم می‌نگرد. عكسی كه این روزها معروف‌تر هم شده و این سو و آن سو می‌بینیمش. عكسی از آقای ahn sang-soo كه ایده دیدن با یك چشم را در وبلاگش دنبال كرده. یكی از 771 عكس بخش one.eye وبلاگش همین عكس معروف ممیز است و یكی دیگر عكسی كه او با تندیس ممیز گرفته‌است. او در زیر همین عكس در وبلاگش نوشته:

morteza.momayez.(1936-2005)
iranian.graphic.design.master.
he.passed.away.last.night.. i.am.deeply.sorry..

"...  سهم کل اتحادیه اروپا از بازار فناوری اطلاعات جهان بیش از ۳۲ درصد است، اما آمریکا به تنهایی۴۲ درصد اقتصاد آی‌تی دنیا را در اختیار دارد ... در حال حاضر حدود ۱۴ درصد مردم دنیا به اینترنت دسترسی دارند، اما میزان نفوذ شبکه وب در آمریکا بیش از ۶۲ درصد یا ۱۸۵ میلیون کاربر است.... مدل تجارت الکترونیکی اکنون یکی از روش‌های پربازده و درآمدزا برای کشورهاست. بنابر یکی از گزارش‌های بخش تجارت و توسعه سازمان ملل، در اتحادیه اروپا حدود ۸۹ درصد تجارت، از طریق اینترنت انجام می‌شود. اما در این حوزه هم همچنان قدرت اصلی، کشور آمریکاست. درآمد فروش آن‌لاین این کشور در سال ۲۰۰۵، معادل ۱۴۵ میلیارد یورو ( ۱۷۲ میلیارد دلار) بوده است که با کشورهای در حال توسعه فاصله زیادی دارد. ایران، به دلیل نداشتن پول الکترونیکی هنوز در مراحل اول است و سعی دارد از این بازار بزرگ سهمی داشته باشد...." بیشتر>>>

عصر سایبری وبلاگ حسین از دانش‌آموختگان تحصیلات عالی دانشكده علوم اجتماعی دانشگاه علامه‌است كه همان‌طور كه در یكی از پست‌هایش می‌گوید علاقه بسیار زیادش به روش تحقیق موجب شده كه در بسیاری از موارد روش‌شناسی را مقدم بر انجام کارها بداند و تأثیرات این نگرش در نوشته‌های وبلاگش مشهود است.
یكی دو مطلب خوب وبلاگش توجه مرا امشب به‌خود جلب كرد چرا كه باید اعتراف كنم تا پیش از این با جدیت نوشته‌هایش را دنبال نمی‌كردم.

یكی مطلب بسیار آموزنده‌اش درباره راهكار هایی برای تقویت زبان تخصصی كه گمانم به درد دانشجویانی در ردیف من و دوستان دیگرم می‌خورد و دیگر دقت‌نظر خاصی كه در مورد به‌كارگیری معادل‌های جامعه اطلاعاتی و جامعه اطلاعات برای Information Society داشته‌اند. اینها فقط مشت نمونه خروار است و گمانم علاوه بر مطالب آموزنده‌ای كه در وبلاگش می‌خوانیم نوع نگاه روش‌شناسانه‌اش به همه چیز می‌تواند الگوی خوبی برای من و امثال من باشد.

براساس سند نهایی كارگروه حاكمیت اینترنت كه امروز در دستور كار سران حاضر در اجلاس تونس قرار دارد، یک فروم مشورتی برای اداره اینترنت تشکیل می‌شود. این شورا حق سیاست گذاری ندارد اما می تواند برای سیاستهای حاکم بر آیکان پیشنهاد بدهد. گزارش لیلا خدابخشی را در این مورد بخوانید.

نظر من درباره سخنرانی شیرین عبادی در اجلاس تونس، انتقاد‌هایی را از سوی برخی دوستانم برانگیخت. مثلاً معصومه و مصطفی معتقد بودند عبادی به‌عنوان نماینده گروه‌های جامعه مدنی حضور داشته و طبیعی‌است كه از همین حرف‌ها باید می‌زده. حرف اصلی‌ام این است كه ظاهراً بازی بزرگتر از این حرف‌هاست كه در چارچوب سخنان خانم عبادی خلاصه شود، حالا چه به‌عنوان یك ایرانی یا به عنوان نماینده تشكل‌های مدنی. می‌گویید نه مطلب دكتر شكرخواه را بخوانید كه "کدامیک از این مسافران؛ کنترل لکوموتیو را زودتر از دیگری به دست خواهد گرفت؟"

نوشا هم در مطلبی كه نوشته به موضوع خوبی اشاره كرده و آن آستانه تحمل سیاست‌مدارهاست. او جالب‌ترین حاشیه اجلاس تونس را این دیده كه رئیس سازمان خبرنگاران بدون مرز اجازه ورود به خاك تونس را پیدا نكرده‌است.

سخنان برخی از چهره‌های مشهور در محافل بین‌المللی ثابت می‌كند كه حتی روشنفكرترینشان هیچوقت از بهره‌گیری از مشاوران خوب بی‌نیاز نیستند، امری كه معمولاً به آن چندان كه باید توجه نمی‌كنند.

با احترام عمیق به خانم عبادی كه از چهره‌های بین‌المللی مورد مباهات ملت ایران است می‌گویم كه ای كاش خانم عبادی در سخنرانی‌اش به جای پرداختن به پاره‌ای كلیشه‌های رایج، مباحث جدی‌تری را مورد هدف قرار می‌داد.

گزارش لیلا خدابخشی از تونس حاكی‌است كه وقتی خانم عبادی از NGOهایی كه به دست محافل قدرت برای تأثیرگذاری غیر واقعی بر بحث‌ها، ساخته و پرداخته شده‌اند می‌گوید به شدت مورد تشویق حاضران قرار می‌گیرد ولی آنگاه كه مشکل دیگر "مردم یعنی کاربران اصلی اینترنت" را سانسور می‌داند، حتی به‌رغم انتظارش از سوی حاضران تشویق نمی‌شود.

عبادی مشكلات به‌وجود آمده بر سر راه وبلاگ‌نویسان[در ایران] را به درخواست آزادی زندانیان عقیدتی پیوند می‌زند و پیشنهاد می‌كند "کمیته‌ای تحت نظر سازمان ملل با حضور نمایندگانی از اتحادیه بین‌المللی ارتباطات راه دور، کمیساریای عالی حقوق بشر، یونسکو، یونیسف، یو. ان. دی. پی. و چند نماینده از طرف گروه‌های غیر دولتی تشکیل شود تا بر امر فیلترینگ سایت‌ها نظارت کنند و مانع از این شوند که دولت‌ها منافع ملت خود را فدای مصالح سیاسی کنند"
راهكار عبادی هم برای مقابله با شكاف دیجیتال كاهش بودجه نظامی‌است.

از تونس خبر می‌رسد: "نمایندگان کشورهای جهان با امضای توافقنامه‌ای، با ادامه حاکمیت آمریکا بر اینترنت موافقت کردند. اگرچه نمایندگان و کارشناسان جامعه همچنان به مذاکره در فاروم جامعه اطلاعاتی ادامه می‌دهند اما با وجود مخالفت برخی کشورها، موافقت‌نامه  حاکمیت اینترنت امضا شده‌است.

پیش‌بینی می‌شد که مخالفان حاکمیت آمریکا بر اینترنت به طور یکپارچه در برابر آمریکا بایستند اما به نظر می‌رسد، حجم مخالفت‌ها به اندازه کافی نبوده‌است." اینها به این معناست كه فعلاً ژنرال در سرزمین مادری ماند

استاد خوب‌مان دكتر شكرخواه این روزها آن‌لاین از تونس از اجلاس سران گزارش‌هایی در دات می‌دهند و شكر خدا مشكل فونت فارسی هم حل شده گویا. یك وبلاگ خوب هم در این زمینه فعال است و از دوستان ما نمی‌دانم آسیه‌امینی هم بعد از هفت ساعت معطلی در استانبول می‌خواهد بنویسد از تونس یانه؟

تنظیم گزارش‌گونه مصاحبه چند سالی است كه خیلی باب شده، ویژگی های خیلی خوبی هم دارد،بی‌شك. اما یك چرا ذهن مرا مشغول می‌كند.....

نوشا جان! تقصیر من چیه؟ آدم وقتی كافه‌ای رو به‌عنوان پاتوق انتخاب می‌كنه طبعاً انتظار چیزهایی رو باید بكشه كه توی اون كافه سرو می‌شه و آدم‌هایی رو باید ببینه كه مشتری همون كافه‌اند. نه من و نه دكتر شكرخواه، كه احتمالاً خود فرزانه هم قبول داره كه تو در هم در عالم روزنامه‌نگاری فعال‌تری و هم نمره‌هات(از جمله زبان تخصصی‌ات) از فرزانه و من و معصومه بهتر بوده، حالا هم از قضا چون روزنامه‌گارتری رفت مملكت اجنبی و از راه دور جلز و ولز می‌كنی كه چرا به تو لینك نداده‌اند.

ولی گفتم اگر به جای كافه ناصری با كافه‌سایبر همسایه بودی و این علم بیكران ارتباطات را با مخاطبان عادی وبلاگت به اشتراك گذاشته بودی، حالا فرزانه بود كه جلز و ولز می‌كرد. درست می‌گویم فرزانه!

وبلاگ سمیرا فعلاً در مرحله تست بود. ولی انگار دكتر فعلاً بر مدار انتشار خبر بدون كپی رایت هستند.

دكتر شكرخواه به روزنامه‌نگاران ایرانی فعال در حوزه جامعه اطلاعاتی توصیه كرده كه در این حوزه بیش از خبر به تحلیل بپردازند. دلیل این توصیه این است: 21,100,000 یافته گوگل برای عبارت Information Society و این به این معناست كه در مورد جامعه اطلاعاتی خبر دیگر بس است، تحلیل كنید!
حالا مثال نقض‌اش هم خود من! كه با این توصیه هم برخورد خبری كردم.

راست گفته استثنائاً این دفعه ندا دهقانی. من و معصومه از شوق اینکه زودتر به راوی لینک بدهیم یا شاید از حرص انکه زودتر از دستش راحت شود، با یک اشکال تایپی راوی را نوشته ایم روای، اما خدایی همه اش هم از سر حب و بغض نبوده مگر استاد اعظم علی اصغر خان سیدآبادی هم در اولین معرفی دچار همین ارور نشد؟

فرزند 29 ساله، در آستانه تسخیر جهان است اما مادر آمریکایی، چنگ‌هایش را محکم‌ دور او حلقه کرده، مبادا مویی از سرش کم شود.
این فرزند گریزپا، آن‌قدر در خانه این و آن رفت و آمد داشته و خودمانی شده که امروز، همه مدعی نگهداری او هستند. مخصوصا وقتی اجلاس جهانی جامعه‌اطلاعاتی بارها به‌گوش سران دولتی خوانده "جامعه پیش‌ رو،جامعه‌ای مبتنی بردانش واطلاعات است و اینترنت محور زیرساختی آن."...
>> حكایت روای از كشاكش حاكمیت اینترنت

کمی به روز تر شده این رسانه و بالاخره در نیمه برج هشت خبر انتشار فصلنامه تابستان در سایت مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه ها آمده و ما هم البته به لطف استاد خوب مان در اولین فرصت خبر دار شدیم، حالا خودش کی روی کدام کیوسک نصیب مان شود خدا می داند.

کمی ممکن است برخورنده باشد برای دانشجویانی که در مرکز مطالعات خبر یاد گرفته اند یا استادانی که آنجا خبر درس داده اند که خبر تنظیمی روابط عمومی به میزان لازم از گذارهای آشنای شایان ذکر است و گفتنی است، برخوردار است و به شکل تام و تمام به شکل خبرهای رسمی یک روابط عمومی رسمی تنظیم شده.

خوب کمی باید تند می رفتم در انتقاد چنانکه پیشتر هم گفته ام و کمی باید متفاوت می نوشتم خبر را که گمانم موفق شدم. سایت رسانه به گزارش روابط عمومی مرکز به نقل از مدیرمسئول آورده که :"فصلنامه رسانه امیدوار است با اختصاص شماره تابستان خود به موضوع جامعه اطلاعاتی در آستانه تشكیل مرحله دوم اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی در تونس،طرح مساله ای در برخی موضوعات مبتلا به در این زمینه كرده باشد."

فهرست عناوین[عنوان ها؟] این ویژه نامه هم به شرح زیر است:
                    چیستی جامعه اطلاعاتی.
                    جامعه اطلاعاتی، چند دیدگاه بنیادی.
                    دیدگاه های انتقادی در مورد مصوبات اجلاس جهانی درباره جامعه اطلاعاتی .
                    جامعه نظارتی:مسیرهای جدیددر تئوری.
                    رسانه های جدید و جامعه اطلاعاتی.
                    قدرت و سیاست در جامعه شبكه ای.
                    روزنامه نگاری در جامعه اطلاعاتی.
                    جامعه اطلاعاتی و دین(با تاكید بر جهان اسلام).
                     گزارشی از ایران و دومین گردهمائی كمیته تدارك مرحله دوم اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی.

....گهگاه، او گذران روزمره خود، که- الحق!- مغایر حرفه ارتباطاتی اش بود، را بباد انتقاد می گرفت: « من، به بهانه آنکه در طبقه اول زندگی می کردم، سوار آسانسور نمی شدم. من اغلب خودم وسایلم را تعمیر می کردم. می شد که حتی دگمه های شلوارم را بدوزم، بجای آنکه یک شلوار نو بخرم. من آب شیر را می خوردم. ظرفهایم را با دست می شستم. در پاریس با دوچرخه اینطرف و آنطرف می رفتم؛ و گاهی اوقات حتی پیاده. من دو سال تمام با همان یک جفت کفش سر کردم. و بدتر از همه، از خوشبو کننده استفاده نمی کردم...»

گهگاه، او به ارتداد معنوی و اقتصادی که برغم اخلاقیات جزمی محیط کارش در روح و روان وی ریشه دوانده بود، اعتراف می کرد: « من در مورد شاخص بورس پاریس شک کردم. من بیکاران را به سرمایه گذاری حق بیکاری شان در سهام های صندوق های بازنشستگی تشویق نمی کردم. من بدون توجه به اجبارهای مالی، رؤیای عدالت اجتماعی را در سر می پروراندم. من مشکل می توانستم بپذیرم که فروش سلاح های ما به گسترش صلح در جهان کمک می کند. من به بهانه واهی جلوگیری از رشدتورم، از خریدن لوازمی که برایم ضروری نبودند، غفلت کردم. من اغلب دیدی انتقادی به برنامه های تلویزیونی داشتم. من منکر بداهت این امربودم که منافع کارگران و کارفرمایان عمیقآ یکسانند. من با وفاداری خود به آثار هنری کهن، حتی تا خیانت به فرهنگ تبلیغاتی پیش رفتم...»

نطق های آتشین او همیشه با این جمله آغاز می شد : « برادران من، مرا عفو نمایید، چرا که من برعلیه مصرف مرتکب گناه شده ام!»

دیوانه ای که خودرا تبلیغاتچی می پنداشت....> فرانسوا برون> لوموند دیپلماتیک

"...در دنیائی که هر روز بیشتر جهانی می شود و در آن ارتباطات به مواد اولیه ای استراتژیک تبدیل شده و انفجار اقتصاد محصولات غیر مادی در آن پدید آمده است، شبکه های ارتباطات نقشی اساسی بازی می کنند. کنترل اینترنت به قدرتهائی که آنرا اعمال کنند توانائی استراتژیک تعیین کننده ای اعطا می کند.همانگونه که در قرن نوزدهم کنترل راههای دریائی در سطح کره زمین برای انگلستان امکان سلطه بر جهان را میسر نمود...."
کنترل اینترنت>> انیاسیو رامونه

بخت با من یار بود و امروز كتاب روزنامه‌نگاری سایبر را از دست دكتر شكرخواه گرفتم، داغ داغ؛ دكتر توكلی آمده بود و كتاب را آورده بود. انصافاً هم با اینكه متون ارتباطی و روزنامه‌نگاری در این سال‌ها طرف توجه ناشران مختلفی بوده‌اند اما وقتی ناشر خود مدرس ارتباطات باشد و دغدغه و وسواس خاص این رشته را داشته باشد، هماهنگی فرم و محتوا به اوج می‌رسد.

درباره كتاب دكتر شكرخواه بیشتر خواهم نوشت و فعلاً به همین بسنده می‌كنم كه از آنجا كه كتاب چكیده یك رساله دانشگاهی‌است طبعاً مباحث طرح شده در آن بیشتر از بار آكادمیك برخوردارند از این‌روست كه مخاطبان دكتر شكرخواه در این كتاب آخر بیشتر دانشجویان رشته ارتباطات هستند و هدف از انتشار آن چنان كه تأكید می‌كنند آشناسازی جامعه روزنامه نگاری ایران و دانشجویان رشته ارتباطات با پدیده سایبر ژورنالیسم - و نه تکنیک های روزنامه نگاری سایبر- بوده است.

درباره دكتر توكلی هم كه این روزها علاوه بر پیگیری و مداقه در انتشار ادبیات روز ارتباطات و روزنامه‌نگاری در نشر ثانیه، با طرح مباحث نو در گفتگوهای خود نقش خود را در بسط مباحث ارتباطی روز به‌خوبی ایفا می‌كنند، همینقدر بگویم كه به زودی بیشتر از ایشان خواهیم شنید. می‌گویید چطور؟ فقط چند روز صبر كنید. [خوب گفتم آقای دكتر؟!]