هميشه فكر ميكردم نسل من اين بخت را داشته كه با مجموعه خوبي از استادان ارتباطات اين مملكت سر و كار داشته باشد و از آنها بياموزد. منظورم از نسل من كساني هستند كه عمدتاً در فاصله بين سالهاي 77 تا 79 وارد دانشكده ارتباطات علامه شدند. ما در واقع هم اين فرصت را داشتيم كه از استخوان خردكردههاي ارتباطات اين مملكت بياموزيم و تقريباً آخرين كساني بوديم كه در دوره كارشناسي درسهايي را با امثال حسين قندي و نعيم بديعي گذرانديم و هم اين شانس را داشتيم كه در معرض آموزههاي نسل نويي از مدرسان و معلمان ارتباطات باشيم. اسمهايي مثل يونس شكرخواه، حسن نمكدوست، محمد مهديزاده، علياصغر محكي ميتواند كمابيش دايره افرادي كه در اين نسل جاي ميگيرند را روشن كند، حتي اگر اسم كساني از اين نسل را نبرده باشم.
باز اينكه ميگويم نسل من به اين واسطه است كه نسل پيش از من كه بسياري از دوستان نزديكم در آن قرار دارند چون ما در معرض آموزههاي اين نسل نو معلم ارتباطات نبودهاند و نسل پس از من عمدتاً از آموزههاي استخوانخردكردههاي ارتباطات بيبهره شدند.
حالا به نسل ديگري فكر ميكنم كه كمكم از آموزههاي هر دو گروه معلم ارتباطات بيبهره ميمانند. مدرسان پيشين كه دست نيافتني شدهاند و معلمان نو كه هر يك به بهانهاي به حاشيه رانده ميشوند. كساني چون دكتر شكرخواه يا دكتر محكي كمتر درس ميگيرد يا نميگيرند كساني چون دكتر نمكدوست...
قضيه بيش از حد ساده است. عليرضا كتابدار و سميرا ساماني از آن نوشتهاند. من اما سعي ميكنم احساساتم را در قبال نبود دكتر نمكدوست در سيستم آموزش رسمي كنترل كنم. نگرانيها و دغدغههايم را كتمان نميكنم. به خودشان گفتم كه تأسف و انزجار و واژههايي از اين دست براي آنچه اتفاق افتاده و در حال اتفاق است واژههايي كوچكند. اما با كنترل احساسات و نگرانيهايم به اين فكر ميكنم كه الزاماً عدم حضور دكتر نمكدوست در سيستم آموزش رسمي تهديد نيست. رشته محبوب من سالهاي از تحديد و تنگنظريها تهديد شده. اما براي من و امثال من نبود دكتر نمكدوست در سيستم آموزش رسمي يك فرصت است. فرصت چشيدن طعم آموزش غير رسمي و آنلاين.
گمان ميكنم كساني با من هم عقيدهاند كه امثال نمكدوست محصول دانشكده ارتباطات ما نبودند و شايد اساساً انتظار حاصل آمدن انسانهايي اينچنيني در چنان بستري تا حد زيادي روياپردازانهاست. به نظرم عدم حضور امثال دكتر نمكدوست در سيستم آموزش رسمي، ميتواند فرصتي براي بهرهگيري غيررسمي ولي در عين حال عميقتر از دانش آنها باشد. حالا ميتوانيم نسلي از استادان آنلاين داشتهباشيم و آنچه را سيستم آموزش رسمي از ما دريغ ميكند بهدست آوريم.
من به سهم خودم نگرانم متأسفم، منزجرم و در عين حال خوشحالم.
Posted by mehdi ahmadi at
01:32 PM
