دوست خوبم علی مزینانی در روابط‌عمومی کاربردی به نقل از کاربرد نظریه‌های ارتباطات نوشته:«وقتی مشکلی را مشکل ارتباطی می‌نامیم که اول : مشکل مذکور بر خاسته از فقدان ارتباط یا وجود نوع نادرستی از آن است. دوم : اینکه امکان برطرف کردن آن به کمک ارتباط وجود داشته باشد .
از نظر یک برنامه‌ریز ارتباطی سوال طبیعی این است که چگونه می توان مشکل مطرح شده را حل کرد . پاسخ یکی از موارد زیر است : 1- تنها با تلاش های ارتباطی 2- با استفاده از ارتباط در کنار ابزار های دیگر 3- فقط با ابزارهای دیگر .
به ندرت ارزیابی درستی از یک مشکل انجام می‌‌گیرد و اغلب اوقات راه حل های ارتباطی بدون تناسب با مشکل مطرح می‌شود...»
وی ادامه داده:«روابط عمومی ستاد مبارزه با مواد مخدر سیلک ها و پوسترها و پرده های تبلیغاتی زیادی نصب کرده که مخاطب اغلب؟ آنها معتادینی هستند . برای مثال یک شعر این بود: پدر ! ایکاش معتاد نبودی.
آیا واقعا مشکل اعتیاد یک مساله ارتباطی است که بتوان با تبلیغات گسترده آن را کاهش داد یا پیشگیری کرد ؟!»
می دانم با همین یک مثال که علی در وبلاگش آورده سؤالات زیادی در ذهن شما در مورد رویکرد برخی سازمان ها به تبلیغات ایجاد می‌شود و امیدوارم در سایه این تلاش های برخی از مدیران به بازسازی نگاه خود به روابط عمومی و تبلیغات بپردازند.
موضوعات مرتبط: تبلیغات کاری ظریف و تخصصی